23. DE GROTE GEHEIME HOBBY VAN TYCHO BRAHE

"Zie je dat dit sterrenbeeld de vorm van een letter heeft?"

"Eens kijken of de volgende ontdekker er in slaagt de deur nog wat verder te openen”, grapte mijn vader.                                                                                                         

We liepen verder en bij het ‘Tichelwerk’ bleef hij opnieuw staan.

“Hier gaan we op zoek naar ‘Cassiopeia’. Kijk op je kaart, zoek eerst de ‘Poolster’ op. In welke richting moet je ‘Cassiopeia’ zoeken?

 Zie je dat dit sterrenbeeld de vorm van een letter heeft?” “Ja. een ‘W’”, riepen we.

Ook ons derde sterrenbeeld was snel gevonden.

        

De volgende grote ontdekker was Tycho Brahe.

“Onwetend van alles wat Copernicus had ontdekt, was hij, als jongen van veertien, verbaasd en opgetogen toen een voorspelde zonsverduistering ook echt plaatsvond op de daarvoor genoemde dag”, begon mijn vader.

 

“Het leek hem ‘iets goddelijks’ dat mensen de bewegingen van hemellichamen zo precies kenden en dat zij lang van te voren een verduistering konden voorspellen. Het werd zijn grote, geheime hobby.

 

Geheim, omdat zijn ouders vonden dat hij zijn tijd veel beter kon gebruiken voor een studie en voor een goede baan.

       ‘s-Nachts, als de sterren aan de hemel verschenen en iedereen sliep, hield hij zich bezig met wat hem bezielde. Hij kocht ook, in het geheim, enkele astronomische tafels en een miniatuur hemelglobe, zo groot als zijn eigen vuist en verborg zijn kostbare schatten voor iedereen.

Door zijn nachtelijke waarnemingen leerde hij de sterrenbeelden kennen en met een tekenpasser deed hij waarnemingen naar een zeldzame samenstand van Saturnus en Jupiter.

Zo ontwikkelde Tycho zich in het geheim tot een groot sterrenkundige.

       

Toch bleef zijn kennis niet onopgemerkt. Zelfs niet voor de koning van Denemarken, die was zo enthousiast dat hij hem een eiland schonk, waar hij een observatorium mocht bouwen dat hij ‘Hemelburcht’ noemde.

Zijn vuistgrote hemelglobe had hij ondertussen ingeruild voor één met een doorsnede van 1m.50 en zijn tekenpasser voor een echte Jacobsstaf. 

Zijn waarnemingen waren onovertroffen. 

Hij kende nu ook de ideeën van Copernicus, maar net als vrijwel iedereen wilde of durfde hij zijn geloof in een stilstaande aarde niet op te geven. 

Hij hield de aarde in het middelpunt, liet de zon om de aarde draaien, maar de andere planeten draaiden volgens Brahe om de zon, en zon en planeten draaiden samen dus om de aarde. 

 

Door een eenvoudige proef wist hij zeker dat de aarde wel stil moest staan. Als je namelijk een kanonskogel afvuurt in de draairichting van de aarde, dan moet de kogel verder komen dan één die je in tegenovergestelde richting afvuurt en dat was niet het geval. Dus....dacht Tycho……

 

Voor ik nu verder vertel, moet je ‘Cassiopeia’ nog eens opzoeken, maar nu zonder kaart.

Gevonden? 

Kijk goed naar het sterrenbeeld, want daar ontdekte Tycho in 1572 een nieuwe ster die verder weg moest staan dan de maan en dat was een revolutionaire gedachte, omdat de ruimte voorbij de maan onveranderlijk was en er dus geen nieuwe sterren bij konden komen. 

 

Misschien kon of durfde hij zijn eigen ogen niet te geloven, want het hemelmodel van Ptolemaeus was het enige ware beeld van het heelal. In Genesis stond immers dat God de wereld zó en niet anders had geschapenen een mens die daaraan twijfelde en iets met zijn verstand uitvond, was een gevaarlijke ketter.

 

Misschien heeft Tycho wel aan Heraclitus gedacht. Die leefde 500 voor chr. ver voor Aristoteles en Ptolemaeus. Geen onveranderlijk, stilstaand, dood heelal zag Heraclitus, maar een heelal dat leeft, waarin nieuwe dingen worden geboren, waarin niets stilstaat maar alles voortdurend verandert. 

 

‘Panta Rhei’ , alles stroomt, alles beweegt, riep hij uit.

 

 “Vertel, vertel”, riep ik, want een planetarium bouwen naar de ideeen van Heraclitus dat zou pas echt spannend worden! “Nee, nu niet, een andere keer”.

 

Tycho had door ‘het kiertje in de deur van Copernicus’ gekeken, maar hij zat nog vast aan de ideeën van Aristoteles en Ptolemaeus en kon de deur niet verder openen. Hij was nog te veel een dwalende tussen twee werelden: de oude middeleeuwen en de nieuwe wereld van de Renaissance.

Toen hij in 1601 stierf, liet hij zijn waardevolle ontdekkingen na aan zijn beste leerling met de wens, dat deze zijn wereldbeeld, en niet dat van Copernicus, als het enig ware zou bewijzen.

 

 

                                        EISES DIGITALE SCHATKIST

                                        LEES, KIJK, DOE EN ONTDEK

 

👍Meer weten over de geheimen van Tycho? Je leest het op:

http-::www.sterrenkunde.nl:index:encyclopedie:brahe.html 

en nieuwsgierig naar Heraclitus ?Ga naar: http-::nl.wikipedia.org:wiki:Heraclitus

 

 

 

 

 

 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

13.10 | 22:07

Zelfs Nieuwenhuis zelf schrijft aan van Swinden dat Eisinga vanuit Gronau voor het eerst in Enschede aankwam, Maar ik lees hier nu een fantastisch verhaal dank!

...
26.01 | 18:08

Hiel moai hear!

...
29.05 | 21:29

Wat een mooi geheel! zoveel informatie, zoveel wijsheid, zoveel beschaving, en dat al van zo lang geleden! Laten we dit alles in ere houden en vooral: doorgeven

...
12.12 | 16:08

Wat merkwaardig dat de vrouw van Lambertus Nieuwenhuis Emma wordt genoemd. Zij heet in werkelijkheid Catharina (Katharina) van Lochem (1738-1817)

...
Je vindt deze pagina leuk