Ons huis een vrijplaats

16. ONS HUIS EEN VRIJPLAATS                                                                                     

 

Die nacht, na het bezoek aan de regent, droomde ik. 

Een boze man met een grote woeste pruik schopte de zonnewijzer kapot.

Mijn vader en ik holden weg, achtervolgd door de man met de pruik en luid blaffende honden. Ik struikelde, viel bij de trap van het bordes naar beneden, schrok wakker en lag naast mijn bed op de grond. 

Gelukkig, het was maar een boze droom! 

       Of, hoorde ik toch echt schreeuwen en in de verte blaffende honden en werd er beneden op de deur geslagen? Ik kroop naar het trapgat. Daar beneden stond mijn vader.

Hij opende de achterdeur en een groep vrouwen, kinderen en mannen viel huilend en schreeuwend over elkaar naar binnen. De deur was nog maar net weer vergrendeld of er werd opnieuw, maar nu met stokken, op de deur geslagen. “Open de deur, of we breken hem open”, werd er geschreeuwd en blaffende honden gingen vreselijk te keer.

“Geen sprake van”, schreeuwde mijn vader. Hij was vastberaden en liet zich niet bang maken, ook niet toen ze riepen dat ze morgen zouden terugkomen om hem en ‘dat tuig’ in ‘het zwarte gat’ te gooien. 

Mijn moeder probeerde ondertussen de angstige kinderen en vrouwen op hun gemak te stellen, maar een van de vrouwen wilde met alle geweld weer naar buiten.

Ze miste een van haar kinderen .

Mijn vader heeft, samen met twee mannen, de hele nacht naar het kind gezocht.

Tegen zonsopgang kwamen ze weer thuis. Ze hadden het kind niet gevonden.

Enkele dagen later vonden jongens het kind in de trekvaart, vlak bij ons huis. Het was dood. Op de vlucht voor de honden, zo werd verteld, was het in de sloot gevallen en verdronken. Mijn vader en moeder hebben zich over de vluchtelingen ontfermd en ondergebracht in een tehuis voor armen en daklozen. 

De ouders van het verdronken jongetje waren ontroostbaar. “Dromen zijn bedrog”, zei mijn vader altijd, maar jaren later herinnerde ik mij deze boze droom en dacht: ” 

Maar boze dromen komen helaas ook wel eens uit”.

 

 

                         EISES DIGITALE SCHATKIST

                                    LEES, KIJK, DOE EN ONTDEK

 

 

Eise vertelt dat het leven voor veel mensen uitzichtloos was.

Een film waar dat ellendige leven in beeld wordt gebracht vind je op   www.schooltv.nl: '1747 een roerig jaar'

 

Hieronder een beeldverslag van het roerige jaar 1747, de  dia's kun je vinden in Rijksstudio: https-::www.rijksmuseum.nl:nl:mijn:verzamelingen:116236--eise-eisinga:1747-pachtersoproer:objecten#:RP-P-1927-285,3

 

 

 

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

21.10 | 21:17

Antwoord
18.02.2013 09.40
Zo knap als Eise is om de ruimte in te kijken,
zo knap is Meinte om de diepte in te gaan.
Fantastische website, ik kan niet anders zeggen,

...
12.08 | 17:52

Klik hier om uw bericht te schrijvenSISCA | Antwoord25.03.2014 19.43
Dat is ook toevallig! Nét het boek ' en je zult spinazie eten' van Jan Knol gelezen.
Wat e

...
12.08 | 17:50

JAN (SPINOZA) KNOL | Antwoord18.02.2013 09.40
Zo knap als Eise is om de ruimte in te kijken,
zo knap is Meinte om de diepte in te gaan.
Fantastische website, ik kan niet anders zeggen,

...
04.02 | 17:40

Met meer dan normale nieuwsgierigheid gelezen en kennis van genomen. Mooi geschreven en bijzonder die imaginaire dialogen tussen de betrokkenen.
Ook de dialogen tussen personages uit verschillende tijdperken zijn goed neergezet. Wat een werk allemaal Mein

...
Je vindt deze pagina leuk